1. Φέρεσαι καλά σε όλους.
Κι όταν λέμε όλους, εννοούμε όλους: Ένας άνθρωπος που είναι ευγενικός στις κοινωνικές συναναστροφές του, αλλά απότομος με τη μαμά του, ή με τους πολύ δικούς του ανθρώπους, δεν είναι καλός άνθρωπος. Εννοείται πως εξίσου ισχύει και το αντίστροφο –αν είσαι υπέροχος με τους δικούς σου, αλλά αγενής πχ με τους σερβιτόρους, καλός δεν είσαι.

2. Κάνεις εύκολα φίλους.
Σημαντική υποσημείωση: Και τους κρατάς. Γιατί, για να κάνεις φίλους, αρκεί να είσαι συμπαθητικός. Για να διαρκέσουν αυτές οι φιλίες, όμως, δεν αρκεί.

3. Μπαίνεις στη θέση του άλλου.
Ή τουλάχιστον προσπαθείς. Δεν είναι εύκολο να θυμάσαι κάθε φορά ότι η δική σου οπτική/ γνώμη/ κοσμοθεωρία δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε η μία και μοναδική, πανανθρώπινη αλήθεια. Στα δύσκολα, όμως, φαίνονται οι καλοί άνθρωποι.

Σας άρεσε το άρθρο; Κοινοποιήστε το
Share

Η άποψη που θα μοιραστώ τώρα μαζί σας είναι τόσο απλή, απλοική θα έλεγα μάλιστα που απορώ πως δεν το έχουμε σκεφτεί τόσον καιρό. σας έχει συμβεί κάποιος να σας μειώνει και να σας κάνει να νιώθετε ασήμαντοι, ανίκανοι ή τέλος πάντων κατώτεροι; Η εξήγηση είναι πραγματικά λυτρωτική και διατυπώνεται ως εξής:

Οι άνθρωποι σε μειώνουν όταν οι ίδιοι μειονεκτούν και δεν μπορούν να το αποδεχτούν, ώστε να διώξουν το αίσθημα μειονεξίας απ’ το οποίο διακατέχονται, αλλάζοντας και προχωρώντας. Άρα αντι να πιστεύεις ότι είσαι υποδεέστερος θα πρέπει απλώς να μάθεις να αντιμετωπίζεις αυτούς τους ανθρώπους. Δεν λέω να τους δείς αρνητικά διότι οι ίδιοι στην ουσία υποφέρουν όμως δεν θα πρέπει να επηρεάζεται απ’ τις κουβέντες τους και απ’ τις κακίες τους.

Το μάθημα λέγεται «ΣΕΒΑΣΜΟΣ». Αυτή η λέξη αν υπήρχε στο λεξιλόγιο και στη ζωή όλων δε θα υπήρχαν φαινόμενα που υποτιμούν τον άνθρωπο. Εκείνον που δε σέβεται και χωρίς λόγο ρίχνει την ψυχολογία του άλλου δεν αξίζει να κάθεται κανείς και να τον ακούει. Άρα όποιος έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση πρέπει να καταλάβει ότι δεν θα έπρεπε να αισθάνεται έτσι. Εκείνοι που τον οδήγησαν σ’ αυτή την κατάσταση προφανώς και είχανε πρόβλημα με τον εαυτό τους.

Το θέμα είναι αυτή η νοοτροπία να μη συνεχίζεται, να μη δίνονται μαθήματα που μειώνουν και ταυτόχρονα πληγώνουν. Γιατί υπάρχουν και καρδιές σ’ αυτόν τον σκληρό κόσμο που ζούμε πολύ ευαίσθητες που χρειάζονται δύναμη και λόγια που θα ακουμπούν απαλά την ψυχή τους και δεν θα τους πονάνε.

 

Σας άρεσε το άρθρο; Κοινοποιήστε το
Share
Όταν δύο χαρισματικοί άνθρωποι συναντιούνται, αφήνουν το αποτύπωμα τους στην ιστορία μοναχά με δύο κουβέντες.

Όταν λοιπόν, γνωρίστηκαν για πρώτη φορά ο Άλμπερτ Άινσταιν και ο Τσάρλι Τσάπλιν, αυτός ήταν ο αξέχαστος διάλογος που είχαν:Άινσταιν:

Αυτό που θαυμάζω περισσότερο σε αυτό που κάνεις, είναι ότι δεν λες λέξη, αλλά όλος ο κόσμος σε θαυμάζει.

Και τότε ο Τσάρλι Τσάπλιν απαντάει:

Είναι αλήθεια, αλλά το δικό σου μεγαλείο είναι ακόμη πιο αξιοθαύμαστο. Εσένα σε θαυμάζει ολόκληρος ο κόσμος, ενώ δεν καταλαβαίνει λέξη από αυτά που λες!

Σας άρεσε το άρθρο; Κοινοποιήστε το
Share
Πάντα πίστευα πως…
η πίτσα τρώγεται με δύο τρόπους και οι δύο συμπεριλαμβάνουν χέρι: Είτε την τρως από την κορυφή του τριγώνου και καταλήγεις στο ζυμάρι ή από το ξεροψημένο ζυμάρι και καταλήγεις στην κορυφή.
(Δεν ασχολούμαι με τους ανθρώπους που την τρώνε με μαχαίρι και πιρούνι γιατί ανήκουν σε άλλο πλανήτη).

Οποιον, όμως, από τους παραπάνω τρόπους και να ακολουθούμε, ένας ειδικός έρχεται να μας πει πως τρώμε την πίτσα εντελώς μας εντελώς λάθος. Ο ειδικός πίτσας Ντάνιελ Γιανγκ, ο οποίος έχει βρεθεί δίπλα στον γκουρού Εντσο Κόκια, αποκαλύπτει τον σωστό τρόπο και δεν είναι κάτι που φανταζόμαστε.

Σας άρεσε το άρθρο; Κοινοποιήστε το
Share

Αν δείτε κάποιον να μπαίνει σ’ ένα μπαρ, περπατώντας σαν τον Τζον Ουέιν λίγο πριν τραβήξει πιστόλι, μπορεί να σκεφτείτε ότι πρόκειται γι άτομο γεμάτο αυτοπεποίθηση, μπορεί, όμως, να μην κάνετε και καθόλου κολακευτικές σκέψεις για την περίπτωση του. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, θα μπείτε στον πειρασμό να βγάλετε μερικά συμπεράσματα από τον τρόπο που περπατάει.

Για περισσότερα από 3/4 του αιώνα οι ψυχολόγοι μελετούν αυτές τις εικασίες και καταλήγουν, ως επί το πλείστον, ότι οι περισσότεροι από εμάς συνηθίζουμε να βγάζουμε παρόμοια συμπεράσματα για τις προσωπικότητες των άλλων μόνο και μόνο από το στιλ βαδίσματός τους. Για παράδειγμα, δύο μεταξύ τους άγνωστοι άνθρωποι αν έβλεπαν το… καουμπόικο περπάτημα του κυρίου της πρώτης παραγράφου, πάνω – κάτω θα έβγαζαν το ίδιο συμπέρασμα για το τι είδους άνθρωπος είναι.
Σας άρεσε το άρθρο; Κοινοποιήστε το
Share

ΕΧΕΤΕ ΑΝΑΡΩΤΗΘΕΙ ΠΟΤΕ ΠΟΙΟΝ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΕΙ Η ΑΓΑΛΜΑΤΙΝΗ ΚΕΦΑΛΗ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΕΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΒΡΕΘΗΚΕ ΕΚΕΙ;

Το άγαλμα αυτό δείχνει την κεφαλή του καθηγητή πανεπιστημίου Νίκου Σβορώνου. Μετά τη μεταπολίτευση πρύτανης του Πολυτεχνείου εκλέχθηκε ο Γ. Βουδούρης, μέλος του ΚΚΕ. Είχε φίλο τον γλύπτη Μέμο Μακρή, του οποίου υπήρχαν πολλά έργα του στην Ουγγαρία, όπου ζούσε ως πολιτικός πρόσφυγας. Ένα από τα έργα του ήταν το μπρούτζινο κεφάλι με τα χαρακτηριστικά του μεγάλου έλληνα ιστορικού Νίκου Σβορώνου, και αυτού μέλους του ΚΚΕ.

Σας άρεσε το άρθρο; Κοινοποιήστε το
Share

Είναι αλήθεια ότι οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι ανακάτευαν νερό και κρασί – αλλά τεχνικά έβαζαν κρασί στο νερό τους περισσότερο από ότι έβαζαν νερό στο κρασί τους. Τότε το κρασί θεωρούνταν και ως ένας τρόπος καθαρισμού και βελτίωσης της γεύσης του (συχνά στάσιμου) νερού αλλά κυρίως με την ανάμειξη του οίνου με νερό μπορούσαν να αποφύγουν όλες τις δυσάρεστες συνέπειες του άκρατου οίνου.
Πόσο αραιό ήταν το μίγμα νερό / κρασί; συνήθως αναφέρονται τρία ή τέσσερα μέρη νερού προς ένα μέρος κρασί αλλά υπάρχουν καταγεγραμμένες και άλλες αναλογίες. Υπάρχουν επίσης αναφορές για την προσθήκη λεμονιού, μπαχαρικών ή ακόμα και θαλασσινού νερού για την αραίωση του κρασιού. Μπορεί επίσης να έχετε ακούσει για muslum, ένα μείγμα μελιού με κρασί που ακούγεται περίεργο σήμερα αλλά ήταν προφανώς πολύ δημοφιλές τότε.

Σας άρεσε το άρθρο; Κοινοποιήστε το
Share
 Τι κάνει ο άνθρωπος για να βγάλει το ψωμί του; Είναι μια ερώτηση που κάνουν πολλοί και απαντούν άλλοι με τις πράξεις τους…

Η φαντασία μερικών για να κερδίσουν χρήματα είναι τελικά ανεξάντλητη. Θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας μαθαίνοντας τις πιο περίεργες δουλειές ανά τον πλανήτη, οι οποίες φαίνεται πως αποδεικνύονται και κερδοφόρες, διαφορετικά δεν θα υπήρχαν ή δε θα επιβίωναν.

Πάντως, όπως και να έχει όποιοι τις σκέφτηκαν δεν έπασχαν από έλλειψη φαντασίας, καθώς το να μαζεύεις μέλι από γκρεμούς, να κλαις επί πληρωμή ή να βοηθάς άλλους να γλιτώσουν κλήσεις από την τροχαία, είναι πραγματικά περίεργο. Καλά έλεγαν οι αρχαίοι «πενία τέχνας κατεργάζεται». Διαβάστε και θα καταλάβετε.

Για μια θέση στην ουρά
Σας άρεσε το άρθρο; Κοινοποιήστε το
Share

Ένα συχνό φαινόμενο που καλούνται να αντιμετωπίσουν πολλοί νέοι ιδίως άνθρωποι είναι η απαγόρευση εισόδου τους σε κάποιο νυχτερινό μαγαζί ή κέντρο διασκέδασης.

Σύμφωνα με το άρθρο 57 του Αστικού Κώδικα,«Όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον. Αξίωση αποζημίωσης σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες δεν αποκλείεται». Από την άλλη πλευρά,το άρθρο 59 του ΑΚ ορίζει ότι«στις περιπτώσεις των άρθρων 57 και 58 το δικαστήριο με απόφασή του, ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί επιπλέον να καταδικάσει τον υπαίτιο να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη αυτού που έχει προσβληθεί».

Σύμφωνα, επομένως, με τις διατάξεις των άρθρων 57 και 59 ΑΚ, προστατεύεται το δικαίωμα της προσωπικότητας, το οποίο αποτελεί ένα πλέγμα αγαθών που συνθέτουν την υπόσταση του προσώπου, με το οποίο είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα. Τέτοια αγαθά είναι, εκτός των άλλων, η τιμή και η υπόληψη κάθε ανθρώπου, η οποία αντικατοπτρίζεται στην αντίληψη και την εκτίμηση που έχουν οι άλλοι γι’ αυτόν. Σε περίπτωση δηλαδή που προσβάλλεται κάποιο από τα συγκεκριμένα αγαθά και εφόσον η προσβολή είναι παράνομη και υπαίτια, τότε το πρόσωπο που προσβάλλεται στην προσωπικότητά του μπορεί να αξιώσει την επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης την οποία υπέστη από τη μείωση της προσωπικότητας του.

Σας άρεσε το άρθρο; Κοινοποιήστε το
Share

 Από την καρέκλα του Ναπολέοντα, που στοίχισε τη ζωή σε επτά ανθρώπους, στον πίνακα του αγοριού που έκλαιγε και έμεινε άθικτος από αμέτρητες πυρκαγιές…

Καταραμένα αντικείμενα, φορτισμένα με αρνητική ενέργεια, αλλά και με αρνητικές θεωρίες που θα μπορούσαν να ισχύουν, αλλά θα μπορούσαν να αποτελούν αποκύημα της φαντασίας των ιδιοκτητών τους.
Οι ιστορίες που τα συνοδεύουν, πάντως, είναι τρομακτικές.
Σας άρεσε το άρθρο; Κοινοποιήστε το
Share