Ο Δήμαρχος Λουτρακίου και η top influencer με τα… παλούκια που έγιναν viral
Με ρώτησε μια καλή μου φίλη, ποια είναι η γνώμη μου για το βιντεάκι που κυκλοφόρησε με την influencer στο Λουτράκι, προτρέποντάς με να γράψω ένα άρθρο γι’ αυτό.
Δεν θα σταθώ στο περιεχόμενο της δήλωσης της top influencer, μην σκεφτεί ότι στρέφομαι σε τέτοιου είδους αποκαλυπτικά «ρεπορτάζ» και πάω να της πάρω την μπουκιά από το στόμα. Δεν σκοπεύω να το κάνω.
Αφού ξεκαθαρίσω επίσης ότι δεν με απασχολεί το πώς είναι στην ιδιωτική της ζωή, δεν είναι το θέμα μου αν στην καθημερινότητά της είναι όμορφη, καλόγουστη ή προκλητική, ας περάσω σε αυτό που θέλω να πω.
Όταν κάποιος προσπαθεί να απευθυνθεί στο ευρύ κοινό δημόσια, υπάρχουν κάποιοι βασικοί στοιχειώδεις κανόνες συμπεριφοράς. Όσοι ασχολούνται με θέματα πολιτικά, ακόμα κι εκείνοι που στην ιδιωτική τους ζωή είναι χαλαροί, ως δημόσια πρόσωπα είθισται να ακολουθούν τους λεγόμενους τρόπους καλής συμπεριφοράς. Δεν μιλάω για τη γραβάτα του Τσίπρα, αλλά για ένα τοπ που θα μπορούσε να είχε φορέσει η τοπ ινφλουένσερ.
Βλέπουμε όμως αντίθετα ένα νέο κορίτσι που αποφασίζει να απευθυνθεί δημόσια σε έναν Δήμαρχο. Για κάποιον περίεργο λόγο επιλέγει να εμφανιστεί επιμελώς ημίγυμνη, λες και δεν είχε το απαιτούμενο ένα λεπτό για να ντυθεί κάπως ευπρεπώς, λες και θα έφευγαν από τη θέση τους τα παλούκια κι έπρεπε επειγόντως να πιάσει τη στιγμή. Βγαίνει λοιπόν όπως βγαίνει και του μιλάει στον ενικό, λες κι ο Δήμαρχος είναι κάνα παιδάκι που το μαλώνει από θέση ισχύος.
Αυτή λοιπόν η κοπέλα, συγνώμη, η top influencer, ασκεί επιρροή σε κάποιους, αποτελεί για κάποιους παράδειγμα προς μίμηση και έμπνευση. Φοβάμαι να σκεφτώ πως συμπεριφέρονται εκείνοι που εμπνέονται από αυτή τη συμπεριφορά.
Έχω και μια απορία: τι περιμένει μετά από αυτή την τοποθέτηση; Ότι προβληματισμένος ο Δήμαρχος από τον καυστικό της λόγο θα της πει: «ναι κορίτσι μου σαν να ‘χεις δίκιο κάτσε να βγάλω τα παλούκια από κει που σ’ ενοχλούν και να τα βάλω όπου μου πεις;»
Κατά τ’ άλλα ίσως να το βρείτε άσχετο αλλά προσπαθούσα να θυμηθώ κάποιο πρόσφατο ερέθισμα στη σκέψη μου που ταίριαζε απόλυτα σαν απάντηση στο παραπάνω, σαν αντίβαρο αξιών. Θυμήθηκα τι ήταν, ήταν το απόσπασμα από το κήρυγμα του Σεβ. Μητροπολίτη Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγου, το οποίο σαφώς και δεν ειπώθηκε γι’αυτό, προηγήθηκε εξάλλου, όμως ακούστε τι ωραία που βάζει τα πράγματα στη θέση τους σαν μια απάντηση.
Το παραθέτω :
